MY NA FACEBOOK


BIP



Statystyka

Odsłon : 517812
Start KACZUSZKI
Kaczuszki
16.04.21 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   



PIĄTEK - 16.04.21

MOGĘ ZOSTAĆ WYNALAZCĄ

  •  „Wynalazca” – rozmowa na temat opowiadania.

    Wynalazki

    Renata Piątkowska

    Jak ja chciałbym zostać wynalazcą. Taki wynalazca nic nie robi, tylko siedzi sobie i myśli, a jak

    coś wymyśli, to zrywa się na równe nogi i woła: „Już wiem!”. A jak powie, co wie, wszyscy go

    chwalą, że taki mądry, i dziwią się, jak on na to wpadł. Martwi mnie tylko, że prawie wszystko

    już wymyślono. No bo tak, są już okręty i samoloty, hulajnogi i magnesiki na lodówkę. Nawet

    było dużo łatwiej. Wystarczyło, że taki wynalazca posiedział chwilę, pomyślał i już

    śmieciary, armaty i rodzynki w czekoladzie już są. Dawniej, gdy na świecie brakowało wielu fajnych rzeczy mógł wołać:                „Hura!”, bo wymyślił właśnie gumę do żucia albo chipsy cebulowe. A teraz co? Wszystko już jest.                                 Chociaż, jak się tak dobrze zastanowić, to może nie wszystko?

    Może jednak warto spróbować? Usiadłem więc wygodnie, zamknąłem oczy, złapałem się za

    głowę i myślałem tak mocno, że aż cały poczerwieniałem.

    – Wiem! – zawołałem wreszcie uradowany. – Poduszki! Nie ma jeszcze usypiających poduszek!                                         Takich, które głaskałyby po głowie i opowiadały bajki. Wystarczyłoby położyć się

    do łóżka, a poduszka już by mruczała do ucha, co tam było dawno temu, za siedmioma

    górami, za siedmioma lasami. Mogłaby zaśpiewać też coś cichutko albo połaskotać piórkiem

    po nosie.

    Tak, teraz pozostawało już tylko wymyślić, jak taką poduszkę zrobić. Jedyne, co przychodzi-

    ło mi do głowy, to żeby wsadzić do poszewki babcię. Ona chętnie opowiada bajki, a czasem

    coś sobie podśpiewuje pod nosem. Nadaje się więc w sam raz. Właśnie chciałem poderwać

    się i wrzasnąć: „Hura! Jestem wielkim wynalazcą!”, gdy w progu pojawiła się babcia. Z trudem

    zamknęła drzwi, trzymając w objęciach torbę z zakupami.

    – Babciu, posłuchaj, mam świetny pomysł! – zawołałem i szybko opowiedziałem jej, na czym

    polega mój wynalazek.

    – Nic z tego. Nie chcę siedzieć w poszewce i udawać poduszki. Jestem za duża i nie mam

    piórek, za to kiedy ty już śpisz, mam pełne ręce roboty. Wymyśl lepiej coś, żebym nie musiała

    w kółko sprzątać i gotować – rzuciła przez ramię, znikając w kuchni.

    Zacząłem więc myśleć. Najpierw na siedząco z zamkniętymi oczami, potem leżałem i patrzyłem w                                       sufit, wreszcie chodziłem tam i z powrotem po pokoju, mrugając tylko od czasu

    do czasu. Z tego wszystkiego przegapiłem dobranockę, ale opłaciło się. Wieczorem miałem

    gotowy plan i natychmiast przedstawiłem go babci:

    – Jak wiesz, jestem wielkim wynalazcą i właśnie wymyśliłem, co trzeba zrobić, żebyś nie

    musiała w kółko sprzątać i gotować.

    – A to ciekawe – zainteresowała się babcia, a ja jej wszystko dokładnie wyjaśniłem:

    – Nie będziesz musiała zmywać naczyń, bo kupimy papierowe kubki i talerzyki. Gotować

    też nie musisz, bo będziemy jeść chipsy i inne pyszności. Łóżek nie trzeba będzie ścielić, bo jak

    się zamknie drzwi do sypialni, to nie widać, że są rozkopane. Myć możemy się raz na tydzień

    i żeby nie brudzić ręczników, będziemy biegać po domu, aż wyschniemy.

    Na koniec dodałem, że jak się kupi wykładzinę w ciapki, to nie trzeba będzie odkurzać, bo

    na takiej nie widać śmieci. Wiem, co mówię, bo mamy taką w przedszkolu.

    – No – podchwyciła babcia – a jak nam się znudzą chipsy, to poskubiemy sobie trawkę

    w ogrodzie, tak jak krówki, i wtedy nie trzeba będzie kosić trawnika. – Wyraźnie sobie ze mnie

    żartowała.

    – E tam – westchnąłem.

    Po pierwsze, chipsy nigdy nie mogą się znudzić, a po drugie, dorośli w ogóle nie znają się na

    wynalazkach.

  • Po wysłuchaniu opowiadania dzieci odpowiadają na pytania:

  •  Kogo możemy nazwać wynalazcą?

  • Co trzeba zrobić, by zostać tak nazwanym?

  •  Co wynalazł chłopiec?

  • Czy jego pomysły można nazwać wynalazkami i dlaczego?

  •  Czym są wynalazki? Po co ludziom wynalazki?

  • „Wynalazki” – praca plastyczno-konstrukcyjna. Prowadzimy krótką rozmowę na temat:
  • Co może uszczęśliwić innego człowieka (rodziców, kolegów, rodzeństwo)? Dzieci mają za zadanie wymyślić urządzenie, które pomagałoby ludziom. W sali są zgromadzone: rurki po papierze toaletowym, styropian, tekturowe kubki do napojów, wykałaczki, kartki, klej, markery, plastikowe nakrętki itp. Każde dziecko wybiera sobie elementy, z których będzie konstruować. Po skończonej pracy dzieci opowiadają o swoim wynalazku,nadają mu nazwę.
  • Zobaczcie filmik o wynalazkach. Tutaj możecie zobaczyć wynalazki wymyślone przez dzieci.
  •  „Samochody do garażu” – zabawa bieżna. Dzieci i rodzice stoją plecami do

    siebie. Jedno to samochód, drugie – garaż. Na 2 klaśnięcia samochody wyjeżdżają z garażów

    i jeżdżą po pokoju. Na 3 klaśnięcia – wracają do swoich garażów. Dzieci zamieniają się rolami z rodzicami  i zabawa toczy się dalej.

    • „Wynalazki wokół nas” – zabawa językowa. Recytujemy zagadki, a dzieci podają rozwiązania.

    Fotografujesz,

    Muzyki słuchasz,

    Sieć przeszukujesz,

    Nowych gier szukasz,

    Wysyłasz teksty,

    Kumpli zabawiasz

    I czasem przez nią

    Jeszcze… rozmawiasz. (komórka)

    Tej myszy nikt się nie boi,

    Gdy przy komputerze stoi.

    Ta mysz przed nami nie zmyka.

    Daje się głaskać i… klika! (mysz komputerowa)

    Gdy się włączy zegar z dźwiękiem,

    Ty go witasz smętnym jękiem.

    Bo on zaczął koncert ten,

    By ci nagle przerwać sen! (budzik)

    W białej skrzyni wieczna zima,

    Więc się w niej jedzenie trzyma.

    Drzwi otworzyć do niej łatwo.

    Uchyl je – rozbłyśnie światło! (lodówka)

    Znasz pigułki kolorowe?

    Mieszka w nich podobno zdrowie!

    Dzieci ich nie jedzą same.

    Spytaj tatę albo mamę!

    Śmiesznie z tymi pigułkami:

    Mają nazwy z literkami! (witaminy)

    Dwa fotele i kanapa,

    Lampa pod sufitem świeci.

    A w fotelu siedzi tata

    I do szkoły wiezie dzieci. (samochód)

    • Praca z L52 – utrwalenie aspektu porządkowego liczb, kolorowanie według instrukcji.

    Praca z CziP51 – zabawy graficzne.

Życzę udanej zabawy!
Poprawiony: czwartek, 15 kwietnia 2021 17:58
 
15.04.21 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   

CZWARTEK - 15.04.21

WYNALAZKI - KOMPUTER


  • Zagadka o komputerze.

„Mam monitor i klawisze, czasem gwiżdżę, czasem piszę,
Raz mnie lubią, a raz nie. Czy już dzieci znają mnie?”


• „Era komputera” – rozmowa. Dzieci mają przed sobą zdjęcia lub urządzenia:

komputer stacjonarny,

laptop,

tablet,

smartfon

i etykiety do ich podpisania w językach polskim i angielskim: komputer (computer), laptop (laptop), tablet (tablet), smartfon (smartphone).

Uwaga! Etykiety w języku angielskim będą dobierane intuicyjnie ze względu na duże podobieństwo językowe i graficzne wyrazów – nie każemy

dzieciom czytać. Dzieci podają nazwy urządzeń, określają ich przeznaczenie i dobierają do nich etykiety z nazwami. Następnie RODZIC

wskazuje 2 dowolne przedmioty spośród zgromadzonych, a dzieci określają, w czym są podobne, a czym się różnią. Na koniec odpowiadają na pytanie: Do czego potrzebny jest człowiekowi komputer?


  • Słuchanie wiersza S. Konarzewskiego „Mój kolega komputer”. Wypowiedzi dzieci na temat treści wiersza i próba odpowiedzi na pytania:
  • Kim dla chłopca był komputer?
  • Jak wyglądał komputer?
  • Co zrobił wirus?
  • Kiedy chłopiec zrozumiał, że komputer nie zastąpi prawdziwego kolegi?

„Mój kolega komputer”(Stanisław Karaszewski)


Mam komputer supernowy

Z monitorem kolorowym

,Klawiaturą, stacją dysków

I malutką, zwinną myszką!

Mój komputer, mój komputer,

On jest super, super, super!

On najlepszym jest kolegą

,nie potrzeba mi innego!

Och! Ach! Och! Ach!

To najlepszy kumpel w grach!

Nagle, rety! Co się dzieje?!

W komputerze coś szaleje,

Wirus groźny niesłychanie

Pożarł program, połknął pamięć

!Wirus popsuł mi komputer,

Już komputer nie jest super!

Ale za to mam dobrego,

Mam kolegę prawdziwego!

Och! Ach! Och! Ach!

To najlepszy kumpel w grach.


• Zobaczcie filmy na temat bezpiecznego korzystania z Internetu:

1

2

3

4

5

  • Zabawa z komputerem - włączcie na komputerze program do pisania. Niech dziecko pisze proste wyrazy, np. swoje imię. Następnie niech spróbuje podzielić każdy wyraz na sylaby i głoski oraz określi pierwszą i ostatnią głoskę w każdym wyrazie.

• „Muzyczne roboty” – zabawy muzyczne.

Klik

Klik

Klik


• Praca z KP3.35 – ćwiczenia czytania, percepcji wzrokowej i logicznego myślenia.

• Praca z CziP52 – wyszukiwanie liter w, W w tekście, odczytywanie kodu, ćwiczenia w czytaniu.

• Spróbujcie zbudować komputer z klocków. Możecie też zrobić go z tektury/kartonu/pudełka.


Pozdrawiam i życzę dobrej zabawy!

Poprawiony: czwartek, 15 kwietnia 2021 09:35
 
14.04.21 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   

ŚRODA - 14-04-21

WYNALAZKI - TELEFON


• „Telefon – ważny wynalazek” – zagadka. Rodzic recytuje zagadkę:

Urszula Kamińska

Choć się często mieści w dłoni,

świetnie słychać, kiedy dzwoni.

Mówisz: „Halo!” i za chwilę

nowych wieści znasz już tyle! (telefon)


Gdy dzieci odgadną, rodzic pokazuje zdjęcia telefonów:

stacjonarnego z tarczą do kręcenia,

stacjonarnego z przyciskami,

telefonu bezprzewodowego,

telefonu komórkowego z klawiszami do przyciskania,

smartfonu.


Dzieci mają za zadanie uporządkować zdjęcia od najstarszego do najnowszego rodzaju telefonu, przyporządkowując im

cyfry od 1 do 5. (najlepiej zdjęcia wydrukować).

Szukają różnic i podobieństw między telefonami.


• „Powtórz wiadomość” – zabawa ruchowa naśladowcza.

Dziecko pokazuje jakiś ruch. Kiedy się zatrzyma, rodzice powtarzają ruch. Po każdym razie następuje zamiana z rodzicem.


• Zabawa matematyczna.

– „Linia telefoniczna” – porządkowanie liczb. Dzieci mają do dyspozycji długi sznurek (lub skakankę), na którym w równych odległościach

są zawiązane supły (co najmniej 7), dużą liczbę liczmanów (np. klocki), cyfry. Z tych materiałów tworzą rodzaj osi liczbowej – każdemu

supełkowi przyporządkowują miseczkę z odpowiednią liczbą liczmanów

oraz cyfrę w kolejności rosnącej. Gdy praca jest ukończona, rodzic wskazuje dowolną

cyfrę i mówi np. Większe niż… (4) / Mniejsze niż (7).

Dzieci wymieniają kolejne liczebniki zgodnie z podaną zasadą. 


  • Pora na trochę ruchu:

1

2


• Praca z KP3.34 – ćwiczenia percepcji wzrokowej, sprawności grafomotorycznej, uzupełnianie ciągu cyfr.

Przypomnijcie sobie ważne numery telefonu - klik.

•Wykonajcie własny telefon - pomysły znajdziecie tutaj i tutaj.


Pozdrawiam i życzę udanej zabawy!

v>
„Telefon – ważny wynalazek” – zabawa językowa. Przed zajęciem N. chowa w sali 6 wyra
zów telefon, ale tak, by dzieci mogły je łatwo znaleźć. N. recytuje zagadkę:
Urszula Kamińska
Choć się często mieści w dłoni,
świetnie słychać, kiedy dzwoni.
Mówisz: „Halo!” i za chwilę
nowych wieści znasz już tyle! (telefon)
Gdy dzieci odgadną, N. odsłania zdjęcia telefonów: z osobną słuchawką i mikrofonem, stacjonar
nego z tarczą do kręcenia, stacjonarnego z przyciskami, telefonu bezprzewodowego, telefonu
komórkowego z klawiszami do przyciskania, smartfonu. Dzieci mają za zadanie uporządkować
zdjęcia od najstarszego do najnowszego rodzaju telefonu, przyporządkowując im cyfry od 1 do 6.
N. prezentuje wyraz telefon do czytania globalnego. Dzieci odszukują 6 innych wyrazów w sali
i każdy układają pod jednym zdjęciem. Szukają różnic i podobieństw między telefonami – ukła
dają zdania. • zdjęcia telefonów: z osobną słuchawką i mikrofonem, stacjonarnego z tarczą do kręcenia, stacjonar
nego z przyciskami, bezprzewodowego, komórkowego z klawiszami do przyciskania, smartfonu, 7 wyrazów
telefon
„Powtórz wiadomość” – zabawa ruchowa naśladowcza. Dzieci stoją w rozsypce. Jedno
z nich pokazuje ruch. Pozostałe się przyglądają, a gdy dziecko przekazujące wiadomość się
zatrzyma, powtarzają ruch. Po każdym razie następuje zmiana wymyślającego ruch.
„Liczbowe zabawy” – zabawy matematyczne.
– „Linia telefoniczna” – porządkowanie liczb.
Dzieci mają do dyspozycji długi sznurek (lub ska
kankę), na którym w równych odległościach są zawiązane supły (co najmniej 7), dużą liczbę
kasztanów lub innych liczmanów, cyfry (np. z Alfabetu). Z tych materiałów tworzą rodzaj osi
liczbowej – każdemu supełkowi przyporządkowują miseczkę z odpowiednią liczbą liczmanów
oraz cyfrę w kolejności rosnącej. Gdy praca jest ukończona, jedno z dzieci wskazuje dowolną
cyfrę i mówi Większe niż… (4). Mniejsze niż (7). Pozostałe dzieci wymieniają kolejne liczebniki
zgodnie z podaną zasadą. Uwaga! Warto zawiązać więcej supełków (ok. 12), nawet jeśli nie były
wprowadzane wszystkie liczby; w takim przypadku rozwijamy umiejętności dzieci zdolnych,
a pozostałe uczą się od nich – nie wprowadzamy podziału na poziomy, wszystkie dzieci pracują
razem. • długi sznurek lub skakanka, liczmany, komplet cyfr (np. z Alfabetu)
– „Zabawa w chowanego” – uzupełnianie liczb na osi. Wybrane dziecko odchodzi na bok. Inne za
biera 3 dowolne cyfry z osi i trzyma w ręce. Pierwsze dziecko przychodzi i mówi, których cyfr bra-113
Tajemnice świata
TYDZIEŃ XXVI
Planeta dzieci Sześciolatek Przewodnik metodyczny. Część 3.
kuje. To, które chowało cyfry, pokazuje je, a odgadujące umieszcza we właściwych miejscach na
osi. Teraz ono odchodzi na bok. Dzieci spośród siebie wybierają kolejne osoby chowające cyfry.
– „Zastrzeżony numer” – odliczanie wskazanej liczby elementów.
N. wyjaśnia, co to znaczy
zastrzeżony numer. Dzieci dobierają się w pary; każda para ma 2 komplety cyfr i układa 1 w ko
lejności rosnącej na szarfie (dzieci powinny układać co najmniej do 12, N. pomaga). Pary mają
za zadanie odkryć zastrzeżony numer, wybierając cyfry według instrukcji N. (co drugą). Odczy
tują numer (dwa, cztery, sześć itd.). Podczas kolejnego powtórzenia wybierają co trzecią cyfrę
i także odczytują numer. • komplet cyfr dla dziecka (np. z Alfabetu), szarfa dla pary
– „Odbierz telefon” – przeliczanie dźwięków. Dzieci pracują w parach. Każda para wybiera so
bie numer telefonu, czyli układa szereg 3 dowolnych cyfr tak, by pozostałe dzieci nie widziały.
Para rozpoczynająca zabawę ustala po cichu, do której z pozostałych par zadzwoni. Dziecko
z dzwoniącej pary wystukuje na bębenku liczbę dźwięków odpowiadającą kolejnym cyfrom –
po każdej serii dźwięków określających pojedynczą liczbę mówi: Stop, a gdy skończy wystuki
wać wszystkie liczby mówi: Już. Para, której numer został wystukany, musi powiedzieć głośno:
Halo! i to ona przejmuje bębenek. • komplet cyfr (np. z Alfabetu), bębenek
„Prześlij wiadomość” – zabawa słuchowa z elementem ruchu. Dzieci siedzą w rzędzie.
Ostanie wymyśla jakieś słowo, szepcze je do ucha dziecku siedzącemu przed nim i biegnie na
początek rzędu. Kolejne dzieci podają dalej to samo słowo. Zabawa toczy się do momentu, aż
dziecko, które zaczynało zabawę, znowu będzie ostatnie.
Praca z KP3.34 – ćwiczenia percepcji wzrokowej, sprawności grafomotorycznej, uzupeł-
nianie ciągu cyfr. • KP3.34, ołówki

• „Telefon – ważny wynalazek” – zabawa językowa. Przed zajęciem N. chowa w sali 6 wyra￾zów telefon, ale tak, by dzieci mogły je łatwo znaleźć. N. recytuje zagadkę:

Urszula Kamińska

Choć się często mieści w dłoni,

świetnie słychać, kiedy dzwoni.

Mówisz: „Halo!” i za chwilę

nowych wieści znasz już tyle! (telefon)

Gdy dzieci odgadną, N. odsłania zdjęcia telefonów: z osobną słuchawką i mikrofonem, stacjonar￾nego z tarczą do kręcenia, stacjonarnego z przyciskami, telefonu bezprzewodowego, telefonu

komórkowego z klawiszami do przyciskania, smartfonu. Dzieci mają za zadanie uporządkować

zdjęcia od najstarszego do najnowszego rodzaju telefonu, przyporządkowując im cyfry od 1 do 6.

N. prezentuje wyraz telefon do czytania globalnego. Dzieci odszukują 6 innych wyrazów w sali

i każdy układają pod jednym zdjęciem. Szukają różnic i podobieństw między telefonami – ukła￾dają zdania. • zdjęcia telefonów: z osobną słuchawką i mikrofonem, stacjonarnego z tarczą do kręcenia, stacjonar￾nego z przyciskami, bezprzewodowego, komórkowego z klawiszami do przyciskania, smartfonu, 7 wyrazów telefon

• „Powtórz wiadomość” – zabawa ruchowa naśladowcza. Dzieci stoją w rozsypce. Jedno

z nich pokazuje ruch. Pozostałe się przyglądają, a gdy dziecko przekazujące wiadomość się

zatrzyma, powtarzają ruch. Po każdym razie następuje zmiana wymyślającego ruch.

• „Liczbowe zabawy” – zabawy matematyczne.

– „Linia telefoniczna” – porządkowanie liczb. Dzieci mają do dyspozycji długi sznurek (lub ska￾kankę), na którym w równych odległościach są zawiązane supły (co najmniej 7), dużą liczbę

kasztanów lub innych liczmanów, cyfry (np. z Alfabetu). Z tych materiałów tworzą rodzaj osi

liczbowej – każdemu supełkowi przyporządkowują miseczkę z odpowiednią liczbą liczmanów

oraz cyfrę w kolejności rosnącej. Gdy praca jest ukończona, jedno z dzieci wskazuje dowolną

cyfrę i mówi Większe niż… (4). Mniejsze niż (7). Pozostałe dzieci wymieniają kolejne liczebniki

zgodnie z podaną zasadą. Uwaga! Warto zawiązać więcej supełków (ok. 12), nawet jeśli nie były

wprowadzane wszystkie liczby; w takim przypadku rozwijamy umiejętności dzieci zdolnych,

a pozostałe uczą się od nich – nie wprowadzamy podziału na poziomy, wszystkie dzieci pracują

razem. • długi sznurek lub skakanka, liczmany, komplet cyfr (np. z Alfabetu)

– „Zabawa w chowanego” – uzupełnianie liczb na osi. Wybrane dziecko odchodzi na bok. Inne za￾biera 3 dowolne cyfry z osi i trzyma w ręce. Pierwsze dziecko przychodzi i mówi, których cyfr bra-

113

Tajemnice świata TYDZIEŃ XXVI

Planeta dzieci Sześciolatek Przewodnik metodyczny. Część 3.

kuje. To, które chowało cyfry, pokazuje je, a odgadujące umieszcza we właściwych miejscach na

osi. Teraz ono odchodzi na bok. Dzieci spośród siebie wybierają kolejne osoby chowające cyfry.

– „Zastrzeżony numer” – odliczanie wskazanej liczby elementów. N. wyjaśnia, co to znaczy

zastrzeżony numer. Dzieci dobierają się w pary; każda para ma 2 komplety cyfr i układa 1 w kolejności rosnącej na szarfie (dzieci powinny układać co najmniej do 12, N. pomaga). Pary mają

za zadanie odkryć zastrzeżony numer, wybierając cyfry według instrukcji N. (co drugą). Odczytują numer (dwa, cztery, sześć itd.). Podczas kolejnego powtórzenia wybierają co trzecią cyfrę

i także odczytują numer. • komplet cyfr dla dziecka (np. z Alfabetu), szarfa dla pary

– „Odbierz telefon” – przeliczanie dźwięków. Dzieci pracują w parach. Każda para wybiera sobie numer telefonu, czyli układa szereg 3 dowolnych cyfr tak, by pozostałe dzieci nie widziały.

Para rozpoczynająca zabawę ustala po cichu, do której z pozostałych par zadzwoni. Dziecko

z dzwoniącej pary wystukuje na bębenku liczbę dźwięków odpowiadającą kolejnym cyfrom –

po każdej serii dźwięków określających pojedynczą liczbę mówi: Stop, a gdy skończy wystukiwać wszystkie liczby mówi: Już. Para, której numer został wystukany, musi powiedzieć głośno:

Halo! i to ona przejmuje bębenek. • komplet cyfr (np. z Alfabetu), bębenek

• „Prześlij wiadomość” – zabawa słuchowa z elementem ruchu. Dzieci siedzą w rzędzie.

Ostanie wymyśla jakieś słowo, szepcze je do ucha dziecku siedzącemu przed nim i biegnie na

początek rzędu. Kolejne dzieci podają dalej to samo słowo. Zabawa toczy się do momentu, aż

dziecko, które zaczynało zabawę, znowu będzie ostatnie.

• Praca z KP3.34 – ćwiczenia percepcji wzrokowej, sprawności grafomotorycznej, uzupeł-

nianie ciągu cyfr. • KP3.34, ołówki

Poprawiony: środa, 14 kwietnia 2021 09:22
 
j. angielski 14.04.21 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   

 

 

1. Hello! How are you? Pokaż jak się dziś czujesz. Do wyboru mamy znane Ci zwroty I’m fine (ajm fajn)/ OK (ołkej) / so, so (soł, soł) / not very well (nat weri łel)

2. Zaśpiewaj piosenkę na przywitanie.

3. Potrafimy już dużo powiedzieć o porach roku, pogodzie i odpowiednich do tego ubraniach. Utrwalmy swoją wiedzę oglądając film.

4. Pora się troszkę poruszać! Jeśli jest Ci zimno (cold) to na pewno się rozgrzejesz ! Tańcz do piosenki:

Klaszcz rączkami, możesz tupać nóżkami, machaj rączkami, tańcz i śpiewaj razem z nami!

Skacz dookoła, dotknij nieba i dotknij ziemi ! Poruszaj biodrami, tańcz i śpiewaj razem z nami !

5. Czas na zabawę w chowanego ! Rodzic schowa przed Tobą jakąś zabawkę (obojętnie, jaką) a Ty musisz ją znaleźć! Mama lub Tata będzie Ci pomagać mówiąc HOT (jeśli zbliżasz się do miejsca, gdzie została schowana zabawka) i COLD (jeśli będziesz się od niej oddalać.

6. Zgadniesz, jaka to pogoda? Rozwiąż quiz !

7. Potrafisz zapamiętać 6 obrazków dotyczących pogody i ubrań? Sprawdź!

8. Brawo, skończyliśmy cały rozdział dotyczący pogody, pór roku i ubrań! Zdobywamy kolejny jewel ! Gratulacje !

9. Pożegnajmy się piosenką !

Miłej zabawy ! Sandra Reszuta

 
13.04.21 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   

WTOREK - 13.04.21

SKĄD SIĘ BIERZE PRĄD?


• „Prąd” – rozmowa z dziećmi. Dzieci mają przed sobą przedmioty (lub ich zdjęcia) zasilane

prądem:

żarówkę,

odkurzacz,

laptop,

lampkę,

telefon komórkowy,

mikser,

telewizor.

Podają nazwy przedmiotów i starają się odpowiedzieć na pytania:

Co wspólnego mają ze sobą te przedmioty?

Gdzie znajdziemy prąd w domu?

Skąd bierze się prąd w naszych domach?

Jak nazywają się miejsca, w których powstaje prąd?

Prezentujemy film edukacyjny o prądzie.


• „W jak woda” – wprowadzenie liter w, W. 

Demonstrujemy małą i wielką literę  w, W, drukowaną i pisaną, dzieci omawiają jej kształty.

Zobaczcie, jak się pisze literę "w".

Następnie dzieci rysują kształt litery w powietrzu, na dywanie, po stole (można wysypać np. kaszę mannę na tackę i dzieci będą wodzić palcem rysując "w").

Zobaczcie wyrazy na "w". Może dzieci znają jeszcze jakieś?


• „Prąd” – zabawa przy piosence.

Włączamy piosenkę, co chwilę robiąc pauzę. Podczas trwania muzyki dziec tańczą, a podczas przerwy zastygają bez ruchu w dowolnej pozie.


• Praca z KP3.32–33 – prezentacja liter wielkiej i małej, określanie miejsca głoski w w wyrazach, ćwiczenia przygotowujące do czytania, odszukiwanie takich samych wyrazów.


• „Burza” – zabawa plastyczna techniką „mokre w mokrym”. Dzieci malują kartony czystą wodą tak, by były dobrze pokryte. Następnie wybierają kolory, którymi

namalowałyby burzę, i przy muzyce klasycznej, np. „Symfonia pastoralna” Beethovena, malują farbami akwarelowymi i miękkimi pędzlami. Farby muszą być bardzo

dobrze rozwodnione, całość ma się rozlewać po kartce.


Miłej zabawy!


 
«pierwszapoprzednia12345678następnaostatnia»

Strona 1 z 8





Copyright © 2013 Przedszkole w Lubomi. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Moderator: Karolina Szulc
Administrator strony: Ryszard Popardowski

Joomla 1.5 free templates

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 8 gości